Γιορτή του ραδιοφώνου: «Τα θρανία της Άνοιξης» με την ΚΟΦιΨΥ στο Διδακτήριο της οδού Κωλέττη

 

 Το Ραδιόφωνο βρίσκεται σε διαρκή διάλογο με τις ιστορικές εξελίξεις των δυο τελευταίων αιώνων, από την εποχή της ραδιοτηλεγραφίας ως το σημερινό ψηφιακό περιβάλλον που εμπλουτίζει τους τρόπους ακρόασης αλλά και έκφρασης. Όμως παραμένει ασύγκριτη η μαγεία της ακρόασης των μεσαίων και βραχέων κυμάτων όπου μπορούμε να λαμβάνουμε με ένα απλό δέκτη απευθείας και χωρίς ενδιάμεσες, περίπλοκες ή και ελεγχόμενες 

δικτυακές υποδομές, έναν υπερπόντιο ή ασιατικό 

ή αμερικανικό ραδιοσταθμό. 

   Η ΚΟΦιΨΥ τιμά την Ελεύθερη Ραδιοφωνική Έκφραση και σύμφωνα με το πρόγραμμά της την αναπτύσσει και θεραπευτικά. Εφέτος εκπροσωπήθηκε με την συμπρόεδρο του ΔΣ της και παλαίμαχη ασυρματίστρια του εμπορικού ναυτικού, κα Ευαγγελία Καπετάνου, στην γιορτή που οργάνωσαν οι εκπαιδευτικοί του 35ου Σχολείου Εξαρχείων στο κέντρο της Αθήνας.

 














 

13 Φλεβάρη

Ημέρα ραδιοφώνου

(Ρεπορτάζ - Αφήγηση Λίτσα Καπετάνου) 

    "Η ΚΟΦΙΨΥ για μία ακόμη χρονιά, εδώ και πέντε χρόνια, δίνει το παρόν στο ραντεβού με τα «Τα θρανία της Άνοιξης» στα Εξάρχεια για να γιορτάσουν μαζί την ημέρα του ραδιοφώνου. 

   Τιμώμενα πρόσωπα της μέρας ο Γουλιέλμος Μαρκόνι κι ο Αλεξάντερ Ποπόφ. Και η νέα γιορτή του ραδιόφωνου που μας περιμένει είναι στις 7 Μάη. Γιατί θέλουμε το ραδιόφωνο στη ζωή μας θεραπευτικά, στους δύσκολους καιρούς της επίπεδης εικόνας που ζούμε.

  η συμπρόεδρος ΔΣ της ΚΟΦιΨΥ κα Ευαγγελία Καπετάνου 

στο 35ο σχολείο διδάσκει στα παιδιά τον κώδικα Morse

   Από ενωρίς το πρωί στήθηκε ο ραδιοφωνικός πομπός, συνδέθηκε το χειριστήριο του κώδικα Morse, άνοιξε το μικρό μουσείο της θάλασσας, η πλούσια συλλογή βιβλίων με θέμα την ερτζιανή εκπομπή και τη θάλασσα. 

   Η γιορτή αρχίζει με τα ποιήματα του του μεγάλου 

ποιητή μας ραδιοτηλεγραφητή Καββαδία και του ασυρματιστή Μαρκόνι.

Η ΚΟΦιΨΥ στην βιοτεχνία παιγνιδιών 

Beavers Wooden Toys

σκαλίζουν το ξύλο κατασκευάζοντας τα χειριστήρια Mors 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   Τα ποιήματά του μας ταξιδεύουν σε χώρες μακρινές όπως και ο ίδιος ταξίδεψε.

   Μιλάμε για τα ραδιοκύματα, για το ραδιόφωνο αλλά και για τον κώδικα Morse και για τον Καββαδία. Το ενδιαφέρον των παιδιών μεγάλο.

   Ενθουσιάζονται, δεν σταματούν να εκπέμπουν σήματα mors και να στέλνουν τα δικά τους μηνύματα.

Στο 35ο σχολείο Εξαρχείων: Ο εμπνευσμένος Δάσκαλος Μπάμπης Μπαλτάς, συντονίζει 

την παιγνιώδη και δημιουργική 

εκμάθηση του κώδικα Morse

   Η αίθουσα γεμίζει με ήχους, παύλες τελείες

   Οι παύλες και οι τελείες μετατρέπονται σε λέξεις, όπως η αγάπη, ειρήνη, φιλία και κάπου κάπου και ένα SOS.

   Είναι τα μηνύματα των παιδιών.

   Ο ενθουσιασμός μεγάλος, μια ιδιαίτερη γιορτή, συμμετέχουν όλοι, επικοινωνούν, εκφράζονται διώχνουν το άγχος.

   Το κλείσιμο της γιορτής γίνεται με ένα τηλεγράφημα, προς κάποιο αγαπημένο, φιλικό πρόσωπο, το οποίο εκπέμπουν τα παιδιά με κώδικα Morse όπως και ο Καββαδίας.

  Ήταν μια ιδιαίτερη και ξεχωριστή εμπειρία!

  Ευχαριστούμε τον αγαπητό μας εκπαιδευτικό Μπάμπη, τα παιδιά και τους δασκάλους του 35ου σχολείου για την πρόσκληση και συνεργασία."

Μια μέρα που γιορτάζει το ραδιόφωνο

(Εκπομπή-Ασύρματο Μάθημα με τον Μπάμπη Μπαλτά)

  

 «Σήμερα παιδιά γιορτάζουμε το ραδιόφωνο και τον ασύρματο με τα Morse. Κι έχουμε μια ιστορία να σας αφηγηθούμε για έναν κοντούλη και χοντρούλη ασυρματιστή. Ξεκινάμε! Βίρα τις άγκυρες! 
   Τα μάτια είναι βυθισμένα στο μπλε της θάλασσας και τ’ ουραγού. Ο κοντούλης και χοντρούλης ασυρματιστής είναι πάνω στο πλοίο «Κυρήνεια» στο λιμάνι του Πειραιά. Γύρω του είναι απλωμένες χαρτοπετσέτες για να γράφει στιχάκια και τις πετά στον κάλαθο των άχρηστων. Ο χώρος είναι γεμάτος με τελείες και παύλες κι όλη την ώρα ζουζουνίζει ο ήχος με τηλεγραφήματα. Περιμένει. Διαβάζει μια παιδική εφημερίδα που τη λένε «Κάτω από τη θάλασσα». Του αρέσουν τα ψάρια και καμιά φορά ψαρεύει. 

Τα γενέθλια του Αλέξη

Το πλοίο είναι έτοιμο. Όταν βγαίνει πολύ ανοιχτά περνά την θάλασσα της Κάτω Ιταλίας που την αγαπάνε πολύ τα παιδιά, γιατί μεγαλώνουν με τον άνεμο που φυσά στην πόλη και κινείται πρόσω ολοταχώς για το λιμάνι της Μασσαλίας. Όμως το πλοίο παθαίνει μια ζημιά κι ο κοντούλης και χοντρούλης ασυρματιστής στέλνει τρεις τελείες, τρεις παύλες και τρεις τελείες που σημαίνουν «SOS». Τα Morse σαν γράμματα χόρευαν παντού. Κι έρχεται μια βάρκα που πιάνει το σήμα, να τους πάρει να τους βγάλει στην ακτή, για να επισκευαστεί το πλοίο. 

   Κατεβαίνει στο λιμάνι της Μασσαλίας και πάει στο βιβλιοπωλείο κουρασμένος. Πήρε μια καινούρια έκδοση στα γαλλικά του Ροβινσώνα Κρούσου. Πήρε και βιβλία με ποιήματα για τους φίλους του. Και μάζεψε στην παραλία και κοχύλια για το μουσείο του. Μετά πήγε στην καμπίνα του στο πλοίο και περίμενε να σαλπάρει για το λιμάνι της Λισσαβόνας. Κι έστειλε κι ένα τηλεγράφημα στην ανιψιά του: «Βρήκα κοχύλια. STOP. Πήρα βιβλία. STOP. Πάω Λισσαβόνα. STOP.»Κι έγραψε κι ένα καινούριο ποίημα σε μια χαρτοπετσέτα από τις πολλές που είχε: Η Πορτογαλία είναι σαν τη Γαλλία/ δεν είναι Ιταλία, δεν είναι Ισπανία/ Τότε τι είναι η Πορτογαλία;/ Είναι το πόρτο της Γαλλίας!Κατεβαίνει στο λιμάνι της Λισσαβόνας και βρίσκει έναν φίλο του από την Ελλάδα. Κι ομολογούν μαζί πως όπου και να πάνε πιο όμορφη χώρα είναι η Ελλάδα. Έχει, λένε, ήλιο, θάλασσα, βουνά, νησιά και ιστορία. Ανεβαίνει πάλι στο πλοίο και του κράτησε παρέα ένα παιδί ενός συναδέλφου του. Του είπε τόσα παραμύθια που είχε σαν αποτέλεσμα ο κοντούλης και χοντρούλης ασυρματιστής να κοιμηθεί και να ροχαλίζει! Το πλοίο ετοιμάστηκε για το Αλγέρι. Μέχρι να φτάσει σκάρωσε κι ένα ποίημα: 

Φυσάει ο αγέρας μακριά/ και φεύγουν οι αναμνήσεις/ Και μένω μόνος τώρα πια/ χωρίς φιλοφρονήσεις.  Κατεβαίνει στο λιμάνι και προχωρά στην ενδοχώρα. Βλέπει τόσα ζώα που ήταν σαν ζούγκλα. Βλέπει και τα χελιδόνια να ξεχειμωνιάζουν. «Όπως θα πάνε αυτά στην Ελλάδα, έτσι θα πάω κι εγώ στην στεριά να βλέπω τη θάλασσα», σκέφτηκε. Στον δρόμο συνάντησε ένα κορίτσι. Πήγαν κι ήπιαν ζεστή σοκολάτα. Και μετά πήγαν να δουν τον ήλιο που έδυε. Γυρίζοντας στο πλοίο ετοιμάζεται για το λιμάνι του Πειραιά. Τότε βλέπει μια χελώνα και γράφει ένα ποίημα:

   Να τη μια καρέτα – καρέτα/ που είναι νέτα σκέτα/ όχι στεριανή, μα θαλασσινιά/ Την προσέχει ο καπετάνιος/ να μην χτυπήσει η προπέλα τη κορμοστασιά/ γιατί αν γίνει αλλιώς/ τότε να σε φυλάει ο θεός.

   Κατεβαίνοντας στο λιμάνι του Πειραιά βυθίστηκε στο πένθος του τέλους του ταξιδιού. Στο πρώτο καφενείο κάθισε κι ένιωσε μέσα του βαθιά πως αγάπησε πολύ το κορίτσι στο Αλγέρι. Και της έγραψε ένα ποίημα:

   Αυτή η γοργόνα εκεί δα/ μοιάζει με γυναίκα όλο ομορφιά/ Τη θέλει η ψυχή μου τόσο πολύ/ μα τι να θέλει από μια γεροντική ψυχή;/ Πείτε της αντίο από μένα/ που αγάπησα τη θάλασσα πολύ/ μόνος θα μείνω στον κόσμο χωρίς αυτή/ και θα έχω μια απλή ταφή. 

   Το ραδιόφωνο γιόρταζε παιδιά στις 13 Φλεβάρη, μαζί με τον Μαρκόνι και τον Ποπόφ που εγκαινίασαν τα σήματα Morse! Ο κοντούλης και χοντρούλης ασυρματιστής της ιστορίας μας είναι ο ποιητής Νίκος Καββαδίας. Τον χάσαμε 10 Φεβρουάριου του 1975, πριν πενήντα χρόνια, μα τον έχουμε στην καρδιά μας με τα γραπτά του. Μας βοηθά κι ο συγγραφέας Φίλιππος Φιλίππου με τα τρία παιδικά βιβλία γι’ αυτόν. Και στις 14 Φλεβάρη, μέρα που χαιρόμαστε το ταίρι μας, πενθήσαμε τη Μαυρούλα της κυρα–Μαρίας που χάσαμε στο Πεδίο που Άρεως. Έτσι είναι η άνοιξη που έρχεται παιδιά, όλο μάσκες κι αγάπες,

 με τις χαρμολύπες της. 

Γεια σας παιδιά! 

Για σας παιδιά, είναι ο κόσμος να τον αλλάξετε! 

 

Στο κείμενο ήταν ο Μπαμπάλ 

με την γ’ τάξη του 35ου Εξαρχείων 

και στο μικρόφωνο η Μελίνα, 

1/3/2026, Αθήνα – Ζάκυνθος.

Εδώ «Τα θρανία της Άνοιξης»!
Ακούτε το ραδιόφωνο των παιδιών! 

Παιδιά, μείνετε συντονισμένα!»

Η ΦαρμακοΕπαγρύπνηση επιτέλους ενεργοποιείται!

 

Η φαρμακοεπαγρύπνηση ως θεσμική λειτουργία του κράτους 

«Πως εξασφαλίζεται η ασφαλής και αποτελεσματική χρήση των φαρμακευτικών προϊόντων;

Επειδή είναι αδύνατον να προβλεφθεί ο ακριβής τρόπος που κάθε φάρμακο δρα σε όλα τα όργανα και συστήματα του οργανισμού αλλά και ο ακριβής τρόπος που ασκεί την πιθανή δράση του, οφείλουμε να αναφέρουμε, κάθε ανώμαλη ή μη αναμενόμενη βιολογική εκδήλωση που συμβαίνει στον κάθε άνθρωπο που λαμβάνει οποιοδήποτε φαρμακευτικό προϊόν.»*

 

Δείτε την Καμπάνια 

 «Μαζί για την ασφάλεια – Εσύ το ανέφερες;»

που διοργανώνει ο ΣΦΕΕ 

υπό την αιγίδα του (παραγκωνισμένου  

για χρόνια σε αυτό το θέμα), ΕΟΦ. 

Η «Κίτρινη Κάρτα»

 Η καμπάνια έχει αμιγώς ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα και αποσκοπεί στην ανάδειξη της σημασίας της αναφοράς ανεπιθύμητων ενεργειών από επαγγελματίες υγείας και ασθενείς μέσω 

της «Κίτρινης Κάρτας», συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ενίσχυση της ασφάλειας των φαρμάκων και της προστασίας της δημόσιας υγείας. 

 

Επισημαίνεται από τον ΣΦΕΕ ότι «κατά την υποβολή αναφοράς ανεπιθύμητης ενέργειας μέσω της «κίτρινης κάρτας», τα προσωπικά δεδομένα των αναφερόντων (Επαγγελματιών Υγείας, ασθενών ή φροντιστών) διαβιβάζονται αποκλειστικά στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΟΦ) και δεν κοινοποιούνται στις Φαρμακευτικές Εταιρείες. Το ίδιο ισχύει και όταν η αναφορά υποβάλλεται απευθείας στους Κατόχους Άδειας Κυκλοφορίας (ΚΑΚ), εξασφαλίζοντας την πλήρη προστασία και εμπιστευτικότητα των προσωπικών δεδομένων όλων των εμπλεκομένων», 

τονίζει σωστά η ανακοίνωση. 

 Για να ανακάμψει η επιστημονική-ανθρωπιστική αξιοπιστία

Ο Καθηγητής Κλινικής Φαρμακολογίας του ΑΠΘ, Δημήτρης Κούβελας από την πρώτη στιγμή τόνιζε την πολυπλοκότητα των φαρμάκων και τη σημασία της φαρμακοεπαγρύπνησης για την ασφάλεια των φαρμάκων και του ασθενή. Δήλωνε χαρακτηριστικά: 

«...ένα φάρμακο αναδεικνύει τα προβλήματά του μετά από έτη χρήσης του σε μεγάλους πληθυσμούς»

 

 Η ΚΟΦΙΨΥ χαιρετίζει την ενεργοποίηση της 

 ΦαρμακοΕπαγρύπνησης 

μέσω της λαϊκής καμπάνιας

 

Φως στην ομίχλη 

  Εμείς αντιλαμβανόμαστε αυτήν την σημαντική απόφαση που έλαβε ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος ως την σημαντική επιστροφή της επιστημονικής ορθολογικότητας. Μετά από την χρόνια αντιεπιστημονική ύπνωση που είχε καταλάβει σαν μεσαιωνική δογματική ομίχλη την χώρα μας, το φως άρχισε να διαπερνά και τους σημαντικούς φορείς.

  Θυμόμαστε το κλίμα που επανειλημμένα οδήγησε σε κυνήγια μαγισσών διώκοντας διοικητικά, πειθαρχικά, αστυνομικά, νομικά κτλ, καταξιωμένους επιστήμονες και εργαζόμενους κυρίως του ιατρικού κλάδου. Και σήμερα μιλάμε για την δικαίωση όλου του θαρραλέου νοσηλευτικού και ιατρικού εργατικού ανωνυμάτου που διώχθηκε ή και συκοφαντήθηκε απηνώς μαζί με τους έγκριτους όπως τον Κούβελα, τον Μαντά, τον Αρβανίτη, τον Ιωαννίδη, τον Φαρσαλινό, τον Μπέχλη, τον Γάκη, τον Γρίβα αλλά και την καταδιωγμένη αναισθησιολόγο Χρύσα, την Λαρισαία γυναικολόγο, τους τέσσερις γιατρούς της Μαγνησίας και της Άρτας, τον νοσοκομειακό γιατρό της Χίου, τους της Αθήνας κοκ... 

  Ήδη από τα τέλη του 2024 ο ΣΦΕΕ μας είχε προειδοποιήσει κατάματα και με σαφήνεια στην ενημερωτική του ημερίδα: «προσέξτε εσείς οι κοινωνικές οργανώσεις και φορείς των πολιτών ότι έρχονται χειρότερα από τους εγκλεισμούς και τους καταναγκασμούς. Οι κοινωνικές δαπάνες θα κατευθυνθούν προς στρατιωτικές προετοιμασίες...»

  Εμείς αμφιβάλλαμε και για τα τρομοκρατικά μέτρα της αναστολής των κοινωνικών ελευθεριών που οδηγούσαν στην σιωπή. Αλλά με τις λιγοστές δυνάμεις μας και τον σεβασμό μας προς τα ψυχικά ευάλωτα μέλη μας έπρεπε να είμαστε προσεκτικοί/ές. 

  Επισημαίναμε στις ανακοινώσεις μας -με προσοχή λόγω της διάχυτης καταστολής, της κατάργησης της ιδιωτικότητας των προσωπικών δεδομένων και των πειραγμένων αλγορίθμων της λογοκρισίας- τους κινδύνους που εγκυμονούσε το καταναγκαστικό μπόλι?σμ*α με τα αδοκίμαστα σκευάσματα και περιμέναμε να γυρίσει η κατάσταση. Άλλωστε όπως κριτικά είχαμε γράψει, στις συνθήκες της Άγριας Οικονομίας, της εξαφάνισης του Κοινωνικού Κράτους και των συνεχιζόμενων μνημονιακών δεινών προς την φτωχοποίηση των αδυνάμων, λίγα πράγματα μπορούσες να αντιτάξεις ενώ φροντίζεις τους/ις αγαπημένους/ες σου.

 

 Α ναι μην ξεχάσουμε το moto για την επόμενη φορά:

«στην αρχή τους πιστέψαμε 

και την πατήσαμε..!» 

 

 ~~~

 

 *  Δημήτρης Κούβελας, Καθηγητής Κλινικής                Φαρμακολογίας του ΑΠΘ συνέντευξη στο Ζούγκλ@, 11 Ιούλη 2021.

 

Η “αξιολόγηση” του ψυχιάτρου Σερεμέτη Δημήτρη που οδήγησε στην αποπομπή του είναι τιμωρητική;

Οι συλλογικότητες που συνυπογράφουμε αυτήν την ανακοίνωση ζητάμε την απόρριψη της “αξιολόγησης” επιτροπής του ΠΟ.ΝΟ.ΜΟ.Ψ.Υ.Α. (πρώην Ψ.Ν.Α.) προς τον έγκριτο Ψυχίατρο Δημήτρη Σερεμέτη, η οποία στις σημερινές συνθήκες δεν μπορεί να γίνει με σωστά, αντικειμενικά και επιστημονικά κριτήρια.

  Δεν είναι δυνατόν να κρίνεται η μακρόχρονη προσφορά του κάθε ευσυνείδητου εργαζομένου όπως του Σερεμέτη Δημήτρη, βασιζόμενη σε “υποκειμενικές εκτιμήσεις” όπως εύστοχα έχουν καταγγείλει σύσσωμα όλες οι εργατικές και επιστημονικές ενώσεις ομοσπονδίες και σύλλογοι εργαζομένων. 

  Εμείς γνωρίζουμε από τις εργατικές ενώσεις και του κλάδου της υγείας ότι “η αξιολόγηση συνδέεται άμεσα με τη μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη, γεγονός που οδηγεί και σε πιθανές αθέμιτες και τιμωρητικές πρακτικές” σύμφωνα με την ΠΟΕΔΗΝ, την ΟΕΝΓΕ, την ΑΔΕΔΥ κα.

           

Συγκεκριμένα η ΟΕΝΓΕ είχε κηρύξει απεργία-αποχή από τη διαδικασία, χαρακτηρίζοντάς την εργαλείο για τον έλεγχο των νοσοκομειακών γιατρών, ενώ η ίδια αξιολογεί την κατάσταση στα νοσοκομεία ως κρίσιμη λόγω ελλείψεων και όχι ως εργασιακή ολιγωρία. Επίσης θεωρεί τη “νέα αξιολόγηση” ως μηχανισμό που στοχεύει στον έλεγχο και όχι στη βελτίωση των υπηρεσιών υγείας.

   Η ΠΟΕΔΗΝ θεωρεί ότι η αξιολόγηση στοχεύει στην κατηγοριοποίηση και τη σύνδεση με μισθολογικές μειώσεις ή απολύσεις, αντί για την ουσιαστική αναβάθμιση των υπηρεσιών.

   Αλλά και η ΑΔΕΔΥ των δημοσίων υπαλλήλων, η ΠΟ-ΕΜΔΥΔΑΣ των μηχανικών του δημοσίου και οι άλλες μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, ομοσπονδίες και συνομοσπονδίες, έχουν τοποθετηθεί απέναντι στην “αξιολόγηση” ότι συνδέεται άμεσα με τη μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη, γεγονός που οδηγεί και σε πιθανές αθέμιτες και τιμωρητικές πρακτικές.

Εμείς οι συλλογικότητες του πεδίου

που εκπροσωπούμε τα πρόσωπα

που δοκιμάζονται καθημερινά στον ψυχικό πόνο

δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια μας

σε εργασιακές αδικίες που επηρεάζουν κατάφωρα

την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Ζητάμε να καταργηθεί

η άθλια πρακτική των ολιγόμηνων συμβάσεων

και να προκηρυχθούν άμεσα προσλήψεις

για μόνιμες και πλήρεις εργασιακών δικαιωμάτων

θέσεις εργασίας

Έτσι συμπαραστεκόμαστε

στον αδικημένο Ψυχίατρο Δημήτρη Σερεμέτη

και ζητάμε να αρθεί η “αξιολόγηση” 

που δεν ανανέωσε την σύμβασή του

και άμεσα να επιστρέψει στα ψυχιατρικά καθήκοντά του.

• ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΛΗΠΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ  

  ΑΥΤΟΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ

  
  

•  ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΕ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

•    ΚΙΝΗΣΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ 

  ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

   

   ...αναμένονται και άλλες πολλές υπογραφές από συλλογικότητες... 

Αθήνα, 28 Γενάρη 2026 

 

Ο Δημήτρης Σερεμέτης μιλάει στους συναδέλφους του,

στην συνέλευση των εργαζομένων  

 

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, πάντοτε θα κτυπά στις καρδιές μας

          

 

~~~

 

 Με μία σεμνή χειρονομία η ΚΟΦιΨΥ  

καταθέτει Στέφανο Απόδοσης Τιμής 

στους Νεκρούς Αγωνιστές της Εξέγερσης 

του Πολυτεχνείου του Νοέμβρη 1973! 

 

Παρά το περασμένο της ώρας και δια χειρός του προέδρου της Εξελεγκτικής Επιτροπής του σωματείου Πανάγου Μιχελή, η ΚΟΦιΨΥ είναι παρούσα και σε αυτή την ηρωική επέτειο! 

 

Μαζί με το "Σκασιαρχείο" στις εκδηλώσεις του

 στις 16 Νοέμβρη που διοργάνωσε με σπουδαίο 

παιδικό και μαθητικό πρόγραμμα!!!

 

το μέλος της ΚΟΦιΨΥ κος Σετκσίν Ναμντάρ, 

πρόεδρος του συλλόγου 

της κοινότητας των Κούρδων 

διαβιούντων στην χώρα μας,

αποδίδει αγωνιστικές τιμές  

καταθέτοντας λουλούδι στο μνημείο 

των Πεσόντων Αγωνιστών του Πολυτεχνείου

 

~~~ 

 

αγωνιστικά

με εκτίμηση

από το ΔΣ της 

Κ.Ο.ΦΙ.Ψ.Υ.

 

Άγχος, απουσία νοήματος και φτώχεια για τους νέους: Έρευνα ΙΝΕ ΓΣΕΕ

Άγχος, έλλειψη προοπτικής και κακοί μισθοί 

για μια μορφωμένη νέα γενιά

 Το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ παρουσιάζει τη νέα πανελλαδική έρευνα «Νέοι και Εργασία 2025», που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την εταιρεία ALCO.

  Η έρευνα εξετάζει τη στάση της Generation Z απέναντι στην εργασία, την εκπαίδευση και το μέλλον, αποκαλύπτοντας μια γενιά μορφωμένη αλλά επισφαλή, με χαμηλούς μισθούς, περιορισμένες προοπτικές και υψηλά επίπεδα άγχους. Παρά τη δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς, οι νέοι δείχνουν διάθεση συλλογικής δράσης και αναζητούν εργασία με νόημα, δημιουργικότητα και ισορροπία ζωής. Η μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη για σταθερότητα, δίκαιες αμοιβές, ενίσχυση της ψυχικής υγείας και ουσιαστικές πολιτικές συγκράτησης του νέου ανθρώπινου δυναμικού.

Εργασιακή καθημερινότητα: Πίεση και άγχος

•  Το 62% δηλώνει ότι η εργασία επηρεάζει αρνητικά την προσωπική του ζωή.
•  Το 60% δηλώνει ότι βιώνει εξουθένωση στην εργασία του ενώ το 46% αισθάνεται ότι η δουλειά του επιβαρύνει την υγεία ή τον ύπνο του.
•  Η θετική ισορροπία ζωής–εργασίας καταγράφεται ιδιαίτερα χαμηλά στο 21%.
•  Η συνολική ικανοποίηση από την εργασία κυμαίνεται στο 35%, ενώ άγχος – στρες δηλώνει ότι αντιμετωπίζει το 53%.

  Η Generation Z εισέρχεται σε έναν κόσμο εργασίας που μεταθέτει τη φροντίδα και την ψυχική ανθεκτικότητα στο άτομο. Η πίεση της απόδοσης, τα διευρυμένα ωράρια και η μειωμένη συλλογική προστασία οδηγούν σε διάχυτο burnout και ψυχική κόπωση.

  Η άποψή τους για έλλειψη προσωπικού χρόνου και η θόλωση των ορίων μεταξύ εργασίας και προσωπική ζωής συνθέτουν ένα νέο είδος εργασιακής αποξένωσης: οι νέοι εργάζονται περισσότερο, αλλά νιώθουν λιγότερο συνδεδεμένοι με αυτό που κάνουν.  

  Η ποιότητα της εργασίας μετατρέπεται έτσι σε κρίσιμο παράγοντα ψυχικής υγείας.

Αξίες και στάσεις απέναντι στην εργασία

•  Η ψυχική υγεία προηγείται της οικονομικής ασφάλειας από το 70%, ενώ για το 73% η εργασία οφείλει να έχει νόημα και πέρα από την αμοιβή. Ένα 47% θεωρεί την εργασία πηγή ταυτότητας και αυτοεκτίμησης.
•  Το 44% θα ήταν πρόθυμο να αλλάξει εργασία εφόσον αυτή δεν θα τον εξέφραζε, ακόμη και αν αυτό σήμαινε την απώλεια εισοδήματος.
•  Μόνο το 36% δηλώνει ότι η εργασία του, του επιτρέπει να αναπτύσσει πρωτοβουλίες και να εκφράζει ιδέες, ενώ η δημιουργικότητα στην εργασία αναγνωρίζεται και επιβραβεύεται  μόνο σ΄ ένα ποσοστό 24%.
•  Ένα 72% δηλώνει ότι επιθυμεί να εργάζεται σε επιχειρήσεις που σέβονται το περιβάλλον και την κοινωνία.
•  Ωστόσο,65% δηλώνουν ότι θα αποδέχονταν άτυπη – "μαύρη" εργασία αν δεν υπήρχε άλλη επιλογή.

  Η Generation Z εισάγει ένα νέο αξιακό παράδειγμα εργασίας. Προτάσσει την αυθεντικότητα, τη δημιουργικότητα και τη συναισθηματική ισορροπία. 

  Η εργασία χάνει τον χαρακτήρα της απλής επιβίωσης και μετατρέπεται σε χώρο αυτοπροσδιορισμού, αλλά υπό όρους που η ελληνική αγορά δεν προσφέρει. Η αποδοχή άτυπης-μαύρης εργασίας, παρά τις αξίες αυτές, δείχνει το βάθος της ανασφάλειας και την ανάγκη επιβίωσης.

Οικονομική εξάρτηση και αδυναμία αυτονομίας

•  Μόλις το 20% των νέων εργαζόμενων ζουν μόνοι τους. Το 45% των νέων εξακολουθεί να ζει με την οικογένειά του (το ποσοστό αυτό γι’ αυτούς που εργάζονται με μερική απασχόληση ανεβαίνει στο 65%) και το 30% με φίλο ή σύντροφο. Μόλις το 30% συμβάλλει οικονομικά στο ενοίκιο ή στα έξοδα στέγασης.
• Το 70% δηλώνει ότι τα εισοδήματά του δεν επαρκούν για τις βασικές ανάγκες και το 62% αναγνωρίζει οικονομική εξάρτηση από τους γονείς.

  Όπως αναδεικνύει η έρευνα, η νέα γενιά εργαζομένων βιώνει μια παράταση της εξάρτησης από την οικογένεια που δεν είναι επιλογή αλλά αναγκαιότητα. Το φαινόμενο συνδέεται με χαμηλούς μισθούς, ακριβή στέγαση και κοινωνικό κράτος που χρειάζεται ενίσχυση.

  Η οικονομική αυτονομία μετατίθεται χρονικά και μαζί της καθυστερεί η μετάβαση στην ενήλικη ζωή: δημιουργία νοικοκυριού, οικογένειας ή επαγγελματικής ταυτότητας. Πρόκειται για μια γενιά που εργάζεται χωρίς να μπορεί να ζήσει ανεξάρτητα, εγκλωβισμένη ανάμεσα στην απασχόληση και στην προσπάθεια αυτονόμησης.

 

Ασυνέχεια εκπαίδευσης και απασχόλησης

•  Το 38% των ερωτηθέντων δηλώνουν ότι η εργασία τους δεν σχετίζεται με τις σπουδές ή την κατάρτισή τους.
•  Το 49% δηλώνουν ότι η εκπαίδευσή τους δεν τους προετοίμασε επαρκώς για την αγορά εργασίας.
•  Το 86% δηλώνει ισχυρή διάθεση για συνεχιζόμενη μάθηση.
•  Το 65% δηλώνει ότι αισθάνεται μεγάλη επάρκεια σε ό,τι αφορά τις αναγκαίες ψηφιακές δεξιότητες για την εργασία του.

  Το χάσμα ανάμεσα στην εκπαίδευση και στην αγορά εργασίας αποτυπώνει όχι μόνο μια θεσμική ασυνέχεια, αλλά και την ανωριμότητα του παραγωγικού συστήματος και των επιχειρήσεων να απορροφήσουν το ανθρώπινο δυναμικό της νέας γενιάς. Η ελληνική αγορά εργασίας παραμένει χαμηλής οργανωσιακής και τεχνολογικής πυκνότητας, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αξιοποιήσει τις γνώσεις, τις ψηφιακές δεξιότητες και τη δημιουργικότητα των νέων αποφοίτων.

  Η αποσύνδεση της απασχόλησης από τη γνώση οδηγεί στη διπλή παγίδα της υποαπασχόλησης και της απογοήτευσης: η Generation Z είναι η πιο μορφωμένη αλλά και η λιγότερο ενταγμένη γενιά στην παραγωγή υψηλής προστιθέμενης αξίας.

 

Θεσμική εμπιστοσύνη και συλλογική δράση

•  Η εμπιστοσύνη στους κρατικούς θεσμούς προστασίας είναι εξαιρετικά χαμηλή με ένα 15% να δηλώνει την εμπιστοσύνη του σε αυτό ενώ το 65% δηλώνει ότι δεν τους εμπιστεύεται.
•  Το 30% δηλώνει ότι υπάρχει ενεργό σωματείο ή συνδικαλιστική εκπροσώπηση στον χώρο εργασίας τους.
•  Το 36% έχει συμμετάσχει σε απεργία ή άλλη συλλογική κινητοποίηση και το 67% δηλώνει ότι θα συμμετείχε σε απεργία αν θεωρούσε δίκαιο το αίτημα, ενώ ένα ίδιο υψηλό ποσοστό θεωρεί ότι η συλλογική δράση μπορεί να βελτιώσει τις συνθήκες εργασίας.
•  Το 60% δηλώνει ότι γνωρίζει τα εργασιακά του δικαιώματα.

Τα ευρήματα δείχνουν μια γενιά με χαμηλή εμπιστοσύνη αλλά υψηλή διαθεσιμότητα για δράση. Παρότι η Generation Z εμφανίζεται επιφυλακτική απέναντι στους θεσμούς προστασίας και τη συνδικαλιστική εκπροσώπηση, δεν απορρίπτει τη συλλογική οργάνωση ως αξία. Έχει υψηλή προθυμία συμμετοχής σε συλλογικές δράσεις αρκεί να αισθανθούν ότι τα αιτήματα τους αφορούν και είναι δίκαια.

Προοπτικές και μέλλον

•  Το 72% των νέων εργαζομένων δηλώνει ότι δεν διαβλέπει επαγγελματικές προοπτικές στη χώρα και μόνο το 9% δηλώνει ικανοποιημένο από τις επαγγελματικές του προοπτικές.
• Το 46% δηλώνει το ενδιαφέρον του να εργαστεί στο εξωτερικό.
•  Το 79% πιστεύει πως η γενιά των γονιών του έζησε καλύτερες εργασιακές και κοινωνικές συνθήκες.
•  Το 53% δηλώνει ότι αισθάνεται άνετα στην εργασία του αλλά και γενικότερα με την Τεχνητή Νοημοσύνη.
•  Το 65% πιστεύει ότι δεν είναι εφικτό να δημιουργήσει οικογένεια με τις παρούσες συνθήκες εργασίας του.

  Τα δεδομένα σκιαγραφούν μια γενιά με περιορισμένη εμπιστοσύνη στο παρόν και συγκρατημένη πίστη στο μέλλον. Η χαμηλή ικανοποίηση από τις επαγγελματικές προοπτικές και η έντονη διάθεση μετανάστευσης αποτυπώνουν ένα "συναισθηματικό και επαγγελματικό ρήγμα" ανάμεσα στους νέους και την ελληνική αγορά εργασίας.

  Παράλληλα, αναδεικνύεται η εξοικείωση προς την τεχνητή νοημοσύνη, δείχνοντας μια γενιά που κατανοεί τις αλλαγές αλλά ανησυχεί ότι δεν θα επωφεληθεί από αυτές.

  Τέλος, η αδυναμία συγκρότησης οικογένειας υπό τις παρούσες εργασιακές συνθήκες αποκαλύπτει πως η επισφάλεια δεν περιορίζεται στο επαγγελματικό επίπεδο κινδυνεύοντας να μετατρέψει την αβεβαιότητα σε σταθερά ζωής.

  Οι επιστήμονες του ΙΝΕ ΓΣΕΕ και της ALCO επισημαίνουν στο συμπέρασμά τους ότι  

«η έρευνα αποτυπώνει μια νέα κοινωνική και εργασιακή συνθήκη: μια γενιά μορφωμένη, ευαίσθητη και αξιακά ώριμη, που όμως ζει μέσα σε καθεστώς χαμηλών προσδοκιών και δομικής αβεβαιότητας. Η προοπτική ενός νέου brain drain αναδεικνύεται ως πιθανότητα. Χωρίς αναβάθμιση των μισθών, ενίσχυση της σταθερότητας, ανασυγκρότηση της συλλογικής προστασίας και επένδυση στην ψυχική υγεία και στη μάθηση, καμία πολιτική brain regain δεν μπορεί να πετύχει.  

  Η Generation Z δεν διεκδικεί απλά μια δουλειά: 

επιζητά ένα μέλλον με νόημα και δικαιοσύνη».

 

Η Έρευνα: 

Generation Z: ανάμεσα στην εργασία, στην επισφάλεια και στην υποαμοιβή